02.09.2016

…και τούτο το έτος

«Ο Κύριος σε μια παραβολή μίλησε για ένα δένδρο, για μια συκιά, που δεν έκανε καρπό. Δεν έκανε τη μια χρονιά, δεν έκανε την άλλη χρονιά, και ήθελαν γι΄αυτόν τον λόγο να το κόψουν το δένδρο. Και παρακάλεσε ο κηπουρός τον ιδιοκτήτη του κτήματος να το αφήσει έναν χρόνο ακόμη το δένδρο «κύριε, άφες αυτήν (την συκιά) και τούτο το έτος» για να σκάψει το χώμα γύρω από το δένδρο και να βάλει κοπριά, μήπως και δώσει καρπό.

Αυτή την παραβολή δεν την είπε τυχαία ο Χριστός. Ήθελε να πει ότι, κάθε χρόνο που μένουμε και δεν φεύγουμε από αυτόν τον κόσμο, υπάρχει λόγος που μένουμε. Και ο λόγος είναι ότι πρέπει να κάνουμε καρπούς πνευματικούς.

Το θέμα δεν είναι απλώς να υπάρχουμε σ΄αυτόν τον κόσμο, απλώς να βρισκόμαστε σε δουλειές. Ούτε ζούμε για να έχουμε τους φόβους και τους εφιάλτες, που έχουν οι άνθρωποι σ΄αυτόν τον κόσμο, ή για να τυραννιέται ο άνθρωπος, διότι η ζωή αυτή είναι και μια τυραννία.

Δεν μένουμε λοιπόν κάθε καινούργιο χρόνο σ΄αυτόν τον κόσμο απλώς για να ασχολούμαστε με αυτά που εμείς ασχολούμαστε, αλλά μας αφήνει ο Θεός έναν ακόμη χρόνο, μήπως και κάνουμε αυτά που δεν κάναμε προηγουμένως: να περιποιηθούμε το δένδρο, δηλαδή την ύπαρξή μας, για να αυξηθεί και να καρποφορήσει. Σ΄εκείνο το δένδρο της παραβολής δεν υπήρχε πρόβλημα αυξήσεως. Φαίνεται ότι το δένδρο ήταν μεγάλο, αλλά είχε μόνο κλαδιά και φύλλα, δεν είχε καρπό. Πολλές φορές το δένδρο όχι μόνο δεν έχει καρπούς, αλλά ούτε και μεγαλώνει...

Δεν είναι καθόλου καλό αυτό το οποίο πάρα πολλοί κάνουν, κάθε φορά που μπαίνουν σε καινούργιο χρόνο, αλλά και κάθε φορά που αρχίζουν μια καινούργια μέρα. Συνεχίζουν δηλαδή τη ζωή τους σήμερα, έτσι όπως ήταν χθες. Δεν είναι καλό αυτό. Και αν ακόμη έφθασες σε υψηλά μέτρα πνευματικότητος, πνευματικής ζωής, και πάλι σήμερα πρέπει να είσαι πιο ζωντανός από χθες, πιο πολύ να καίει η ψυχή από χθες. Και αν ακόμη χθες είχες φθάσει ως εκεί που δεν έπαιρνε παραπάνω, σήμερα υπάρχουν περιθώρια να πας παραπάνω. Σήμερα όχι μόνο υπάρχουν περιθώρια, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να δείξεις περισσότερο ζήλο, διότι αλλιώς θα είσαι σε μια στασιμότητα. Και η στασιμότητα σε κάθε πράγμα αλλά ιδιαίτερα στην πνευματική ζωή είναι οπισθοχώρηση...»

(†π.Συμεών Κραγιοπούλου. Έκδοση Ι.Ησυχαστηρίου Γενεσίου της Θεοτόκου Πανοράματος Θεσσαλονίκης. 2001)
Δια την αντιγραφή π. Κωνσταντίνος Πλακιάς

Καλό και ευλογημένο Εκκλησιαστικό Έτος!

Κυριακή
28
Φεβρουαρίου
Κυριακή του Ασώτου, Βασιλείου ομολογητού, Προτερίου, Νέστορος μάρτυρος
Copyright ©
Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Δημητρίου Άρτας